Start

Czarny ekran. Stuk, stuk, stuk pałeczek uderzających w werbel. Odgłos stopniowo przyspiesza, wzmaga się i przechodzi w łup, łup, łup całego zestawu perkusyjnego. Tak zaczyna się "Whiplash" i mamy tu cały film w pigułce. Napięcie będzie rosło, a emocje sięgną zenitu. Miles Teller zagra na bębnach, a reżyser Damien Chazelle – na waszych nerwach. I podziękujecie im za to. Kto myślał, że walenie w perkusję to mało filmowy materiał, niech myśli dalej.

Reszta recenzji:

 

 

 

 

A - może tak...?

 

 

Trzeciorzędna barowa piosenkarka Deloris Van Cartier (Whoopi Goldberg) jest przypadkowym świadkiem morderstwa dokonanego przez jej kochanka-gangstera. Niegodziwiec wyznacza nagrodę za głowę swej "ukochanej", więc kobieta musi zniknąć. Dzięki pomocy policji znajduje schronienie w klasztorze. Od tej pory Deloris, która nie stroni od dobrej zabawy, musi nauczyć się żyć wśród zakonnic.

 

 

 

 

 

Czego uczymy się w pierwszym, a czego w drugim filmie?

Co jest wartością? - Perfekcja, praca i bezwzględna eliminacja? Klasyfikowanie na lepszych i gorszych? Elitę i plebs? "Konsumowanie" aż do "wypalenia" i potem eliminacja? Pokazanie - dopóki dajesz z siebie, dopóki jesteś produktywny/a - istniejesz, potem przestajesz istnieć?

Czy perfekcja z założenia jest złem, czy może powinna być świadomym wyborem? Na pewno buduje (a- jeśli również niszczy?), na 1000%... i - jeszcze trochę więcej. Ale, ile osób stać na tak bezwzględną determinację? Tak - jest to budowanie pasji, ale co z całą gamą bardziej subtelnych emocji? Sztuka ma być dla sztuki czy dla człowieka? A, jeżeli są osoby, które rozwijają się wolniej? Sięgając do poprzedniej recenzji - nie byłoby Gesundheit Institut. Bo Patch Adams pod każdym względem odstawał od "szablonu". Tak naprawdę - chciano go wyeliminować - na wiele sposobów, subtelnie, z uśmiechem i kulturą (tzw. wysoką). Ile osób ma siłę Patcha Adamsa a ile zostało wyeliminowanych w ten sposób? Ile - WARTOŚCI - przepadło przez taką postawę? Zadaniem i sednem sztuki jest uwrażliwienie. Który z przytoczonych przykładów to realizuje?

A - jest jeszcze tyle pytań, które się nasuwają...

- Choćby - czy, w związku z powyższym,  nie należy wkładać wysiłku...?

- Jak eliminacja wpływa na kreatywność?

- Jak postawa eliminacyjna wpływa na stosunek do innych ludzi?

- Jak może udzielać się innym osobom? - uczyć segregacji. To słowo było bardzo istotne w co najmniej dwóch okresach - II wojna i do 1968 - w USA. Potem pojawiło się pojęcie - poprawności politycznej. Ale, co oznacza fakt, że musiało się pojawić tego typu pojęcie? Czy segregacja zanikła, czy zmieniła swoje oblicze? Przebiega na innych płaszczyznach? Czy przez to jej waga emocjonalna i społeczna jest inna? Gdzie jest kolebka tych pierwszych, prawdziwych podziałów? - "Elita" i "plebs", a może - "Gwiazdy" i "frajerzy"? Jeżeli można usłyszeć - jestem za dobry/a, żeby... Czy to nie jest właśnie forma segregacji?

...

 

W jednym i drugim przypadku istnieje jeszcze tzw. "szara rzeczywistość".

Chodzi o to, żeby stała się trochę mniej szara. W którym przypadku jest to bardziej realne? Bardziej - ludzkie...

Takie właśnie - małe, delikatne... Żeby ująć to w dłonie i pielęgnować, bo jest kruche... niematerialne. Jest tylko formą relacji...

 

Ten film, jak wiele innych z Robinem Williamsem, na długo został mi w pamięci. Dlaczego akurat ten? Jest ku temu wiele powodów. Po pierwsze, film jest jakby przedstawieniem sztywnego środowiska lekarzy i studentów. Nie ma tu czasu na żarty czy jakiś śmiech. Po drugie, sama historia wydarzyła się naprawdę. Film na początku przedstawia osobę głównego bohatera, który sam ze sobą nie może sobie poradzić. Jest on wrażliwym człowiekiem, o głębokich przemyśleniach, stojący na krawędzi życia i śmierci. Daje to do myślenia szczególnie tym, którzy twierdzą, że słaba jednostka nie jest w stanie się utrzymać przy życiu, a co dopiero stworzyć coś twórczego i pięknego. Jak to możliwe, że człowiek o tak wyczulonej wrażliwości jest w stanie studiować medycynę i jest osobą, która nie robi tego z przymusu, ale z pasji i miłości do ludzi? Inspirujące jest to, że bohater odkrywa w sobie dar. To najpotężniejszy argument, aby zostać lekarzem. Przepięknie oddana jest tu specyfika odkrywania wnętrza i motywacji bohatera. Jego sposobu myślenia i działania, w którym widoczna jest miłość. Miłość ta uwalnia też spod pokrywki kamiennego wyrazu twarzy i zachowania, miękkie i wrażliwe serce pewnej studentki. "Patch Adams" jest inspirujący nie dlatego, że gra aktorów jest bardzo autentyczna, ale dlatego, że odkrywamy pewną głęboką prawdę. Inspirować ludzi to nie tylko mówić do nich, ale pokazać to naszym życiem. Często możemy również się zastanowić, czym tak naprawdę jest powołanie. Dlaczego jedni są świetnymi fachowcami o wiedzy intelektualnej, a inni potrafią swój zawód wykonywać z wielkim poświęceniem i pasją. To nie jest film akcji, to film, który na zawsze może zmienić twoje postrzeganie pracy zawodowej i twoje życie.

 

Następny link trzeba sobie przetłumaczyć. Nie występuje w polskiej wersji.

 

 

Tą stronę również...

 

https://www.patchadams.org/

 

 

 

Trochę biografii:

 

 

 

Portal pisma "Viva" opublikował artykuł w ósmą rocznicę śmierci aktora. - Przejmujący.

 

Co widzieli widzowie w kreowanych rolach?

Co widziała rodzina?

Co przeżywał on sam?

A, co my chcemy dostrzec w drugiej osobie?

Czy każdy z nas "gra" swoją, czy narzuconą mu rolę?

Jaka jest cena granej roli?

 

Z innych filmów tego aktora:

 

 

 

 

 

 

 

 

Trudno wybrać. Naprawdę - trudno wybrać. Każda rola i każda fabuła były wyjątkowe. Chyba stał się osobnym rozdziałem w historii kina.